Natwappen mag niet

Ik heb me deze week een beetje boos gemaakt. Mijn jongste zoontje keek zo uit naar een carrière als keeper. Vorige zomer al.

Mama heel enthousiast alle spullen aangeschaft en de beste club gezocht. Een club die open staat voor iedereen. Ook die die het wat moeilijker hebben (om te luisteren en dus te doen wat men vraagt).

Iedere les stonden we in volle ornaat klaar voor de strijd.

Op den duur werd het voeren naar de les al een strijd. Dat is eigenlijk niet moeilijk als je constant op je kop krijgt omdat de trainer niet akkoord is met het feit dat je nog te speels bent, als 4/5-jarige.

Hij begreep het spel niet, was een halve kop kleiner dan de rest en kreeg de laatste les meer dan 20 reprimandes. Jaja, mama heeft geturft. Maar om de pijn wat te verzachten kreeg mijn zoon 2 pluimen voor het goede keepwerk.

De trainer stak me op het laatst zuipkaarten in de hand. Ik weet nog steeds niet wat ik ermee moet. Moet je die dopen in water, dat dan plots in bier verandert? Ze moeten alleszins zeer kostbaar zijn, gezien de trainer ons omtrent die kaarten maar bleef stalken. Het verlies van een goede keeper was van helemaal geen belang.

De frustratie liep steeds hoger op. Na uiteindelijk gemene verwijten richting mijn zoon, werd het groene monster in me wakker. Raak mijn zoon aan, je raakt mij.

Het bestuur van de voetbalclub betreurt enorm de zaken. Wij natuurlijk ook. Maar ik vraag me af. Als je nu met kinderen omgaat, met of zonder gedragsproblemen. Je basisvisie is toch dat je iedereen naar eigen vermogen behandelt en met gelijk respect. Een volwassene mag nooit een kind aanvallen, want we zitten in een ongelijke relatie. Een kind zal zich altijd ondergeschikt (proberen) opstellen.

Ik ben het beu dat we kinderen steeds wijzen op hun tekortkomingen en niet op hun talenten. Ik maak me hier ook schuldig aan. Maar dagelijks probeer ik hier op te letten en benoem ik 2 positieve eigenschappen per kind. Dit is voor mij een goede insteek in het opvoeden.

Kijk, dit moest van mijn lenden. Maar natwappen, dat doe ik niet.

Vanaf volgende maand gaan we zwemmen. En dan zien we weer wel!

Mijn zoon heeft zichzelf al een goede voorzet gegeven, want springen, drijven en duiken (met zn voetjes eerst en armpjes top gestrekt) kan hij al.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s