Help de puberteit!

Zo trots was ik vandaag op mijn kleinste. Hij kan fietsen. Vertrekken moet nog met de krachtige hand van papa en remmen snijdt de bloedvaatjes in z’n enkels net niet af. Maar hij kan fietsen!

Dus binnenkort gaan ook wij per fiets naar school. Als hij natuurlijk andere-weggebruikers-veilig is. Nog een beetje stabieler worden.

Z’n koersfietsje, helmpje, zonnebril, drinkbus met proteïneshakes, broeken, truitjes, sokken en last but not least de klikschoentjes zijn al besteld bij Bol.com.

Ik doe dat graag hoor zo online bestellen. Er komt dan altijd een man m’n erf opgereden. Ofwel om 10u30 of na 13u30. Ik time dat goed zodat ik dan thuis ben, want het is hiervoor dat ik het doe. Ze vragen mij dan om een handtekening. Meestal wat achteloos, maar ik kijk daar doorheen. Ik zie dan een eerste, tweede, derde fan staan. Afhankelijk van wat ik allemaal heb besteld de dag ervoor. Ja, ik heb nu toch een kleine schare.

Misschien wordt het tijd om foto’s van mezelf te laten afdrukken. Dan hoeft dat vreemde aftekenmachientje niet bovengehaald worden. Ze hebben mijn signature en smile in één. Goed voor de quota van de fanbase. En ze kunnen nog eens terugkijken naar mij en zelf.

Ik ben ook eigenlijk wel heel trots op mijn oudste zoon. Maar hij wordt niet graag vermeld op het WWW. Maar voor één keer zal ik een uitzondering maken.

Tijdens het strijken vroeg ik hem een liedje op te zetten. De speakers van m’n gsm knalden er gewoon uit. Hardcore (Happy). Jeezes, dat heb ik niet in die jongen zien aankomen zeg.

Mijn twee zonen stonden hun maaginhoud eruit te hakken en ik deed ook mee. Vader riep nog, ‘moeder let op uwe knie.’

Hij is al altijd ritmisch aangelegd geweest. Maar ik vraag me af hoe gaat hij dat volhouden om op die opzwepende muziek te kunnen blijven dansen, een hele nacht lang. En het is niet dat hij een basisconditie heeft van 2000 meter zwembadwater lang. Ja, ik moet dan toch wel even slikken. Hoe overleef je zo’n puberteit. En we zijn nog maar pas begonnen.

Mijn voorraad amfetamine, taurine, cafeïne, efinedrine, reeds gemaakte ecstasy en MDMA.

Ze zeggen als je mooi wil zijn moet je pijn lijden.  Maar om jong en hip te kunnen blijven en mee te kunnen met de bende, moet het voorraadje toch even volstaan?

“Maar jongens, altijd neen zeggen als ze met drugs afkomen hoor. Tenzij mama weer aan haar zoveelste verjongingscursus bezig is. Dan mag je voor eens je handtekening zetten bij de koerier. Vergeet je niet een foto van me mee te geven? En proef eens of het van goede kwaliteit is voor dat ze vertrekken.”

Nu schrijf ik dit al lachend. In de toekomst kan ik niet kijken. Maar ik hoop dat ik mag blijven lachen. Niet alle ouders hebben dit geluk.

Maar nogmaals hardcore. Mijn echtgenoot is momenteel bezig bekabeling in de koffer van mn auto aan het trekken. Eruit de boodschappen en welkom extra bass.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s