Durven dromen

Het is toch vreemd hoe een toevallige tegen-het-lijf-loping je weer inspiratie kan geven om verder te gaan.

Vanmorgen liep ik door de supermarkt. Het was een twee-etagige kar. Zo’n marketingtruc. Je krijgt het gevoel dat je nog niet gewinkeld hebt, omdat het mandje maar voor 1/12de vol zit. (Nvdr. Aan de kassa heeft dat mandje al een aanschafwaarde van € 65.) En dan loop je nog met een schuldgevoel omdat de onderste verdieping geen draagarbeid van je krijgt. Gelukkig nam m’n zoon de zware taak voor zich om het onderste ijzer te gaan vullen.

Al glurend in de andere winkelende karren, voelde ik me nog niet concurrentieel genoeg. Ik bleef rayon per rayon, rek per rek afschuimen en laadde nog-niet-echt-nodige-zaken-voor-deze-week in. Groot plezier onder in de kar. ‘In die andere winkel kan ik niet al liggend meeshoppen, en nu moet ik helpen die kar volstouwen. Omdat mama niet onder wil doen voor een ander.’

Plots contact met oud-bekenden. Het ging meteen over mijn blog. Mijn teksten werden gelezen en nog met veel smaak. Eerlijk was ik daar een beetje ondersteboven van, een beetje verlegen.

Als ik schrijf heb ik totaal geen benul van een ‘lezend publiek’. Laat staan dat die ook echt bestaan. Die blog is voor mij telkens weer proberen en een groot stuk zelfentertainment. Kom je dan lezers tegen, dat is raar, confronterend. Wie houdt er zich nu bezig met mijn zielenroerselen te lezen. En dan nog gecomplimenteerd worden. Dat is om een hele tomaat te worden.

Die man is een zakenman. Zeer succesvol. Groeiend bedrijf, fusie na fusie. De top is nog lang niet in zicht.

Dan heb je mij. Huisvrouw (tegen wil en dank), kuisvrouw, vrijwilligerswerk in de kinderopvang. Ik word daar niet vrolijk van qua zelfbeeld en ook financieel. Ik ben jaloers op die zakenman. Ik wil ook succesvol zijn. En op alle vlakken. En stiekem wil ik ook eens benijd worden.

Ik zei dat ik de laatste tijd minder schrijf. Ik weet niet wat te schrijven en heb ik een idee dan krijg ik het nog niet op papier. Het is een negatieve spiraal. ‘Wel’, zei hij droogweg: ‘schrijf over je gevoel, je negatieve spiraal.’

Dat is toch zalig als je nu in alles een opportuniteit kan zien.

Zijn woorden hebben me wakker geschud. Die zakenman heeft ooit een droom gehad en heeft een bedrijfje opgestart. Zijn droom wordt iedere dag meer werkelijkheid. Dat lukt heel goed en verdiend ook.

Ik heb ook een droom die ik wil waarmaken. De tijd heeft ervoor gezorgd dat ik aan het schrijven ben geslagen. Ok, ik verdien niets aan het bloggen. Puur financieel gezien kost het me tijd. Maar het plezier die ik eraan beleef om te creëren zet mij op gelijke voet met de zakenman. Want we genieten beiden van het positieve gevoel dat we halen uit onze activiteit.

En eigenlijk doet het er niet toe of je nu directeur bent van een megabedrijf of huisvrouw, die voor de kinderen zorgt. Zolang je maar een open mind houdt en elkaar kan en wil inspireren. Dit zonder te kijken naar ‘status’, ‘waar werk je’ of ‘dit financieel al bereikt’.

Want tenslotte zonder het laagje vernis van het materiële, zijn we allemaal maar gelijk.

Ik bedank je om het vuur weer in me aan te wakkeren. Je hebt gevraagd om deze zin liefste oude-bekende. Ik hoop dat ik je verder nog veel lichtvoetig mag entertainen met mijn bedenkselen, beschrijfselen en verzaagsel. Maar vooral ben ik trots op mijn microscopische bijdrage aan de wereld.

Uiteindelijk eindigde ik met mijn kar aan de gokapparaten die het grootwarenhuis tijdelijk teisteren. Na viermaal trekken aan de arm van de eenarmige bandiet schreeuwde mijn zoon het uit van plezier. Geen toekomst bij de brandweer meer. Voor versterking bij het duikteam zullen jullie iemand anders moeten zoeken.

Mijn zoon wordt fulltime gokker. Van mij mag hij, maar hij moet leren doorzetten bij tegenslagen.

Mijn zoon zal altijd bij mama wonen (zegt mama). En later, als ie groot is, gaan we iedere avond samen naar het casino. Van mama zal hij 10 euro krijgen, iedere avond weer opnieuw. En als de centjes op zijn, dan kart hij mama braaf terug naar huis.

Want ze heeft nog schrijfwerk te doen…

 

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Durven dromen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s