Brood zonder korstjes

Het leven heeft vaak hele andere plannen dan jij voorzien had. Sommigen ervaren een kleine uitschuiving in de modder naast het pad. Voor anderen houdt het pad uit het niets volledig op te bestaan. Gelukkig vallen de meesten onder ons ergens daartussen.

Als je met een aardverschuiving te maken krijgt, zit er niets anders op dan een nieuw pad te zoeken/graven /vinden. Het kan een hele poos duren eer je het gevoel hebt ‘right on track’ te zitten.

Op 21-jarige leeftijd rolde ik vers van de schoolbanken. Diploma in de hand, nadruipend van de inkt, het papier vers vanonder de rector. Ik zou de sociale sector gaan veranderen.

Enkele zielen heb ik mogen roerselen. Maar iedereen is vervangbaar en herinneringen vervagen snel. Zaken blijven aan je kleven. Ten goede, soms tegen wil en dank.

‘Hoe had het kunnen lopen? ‘ Een pestkop van een vraag. Maar gebeurde zaken nemen geen keer.

De toekomst is dan een betere humeurstreler. Je kan uitkijken naar het goede. Onbevangen, zonder oordeel. En die toekomst blijft maar komen. Dat is nu eens een vaststaand feit.

Ik vergelijk het leven graag met boterhammetjes eten. We hebben ze nodig om hier te kunnen rondlopen. Maar eten we stiekem allemaal niet liefst alleen de binnenkant? Dat is het lekkerste. Gelukkig heeft mama ons altijd geleerd om ook de korstjes op te eten. Die zijn harder en niet zo lekker. Maar zo heeft ze ons geleerd dat het niet altijd feest kan zijn. En dat je in het leven ook moet kunnen en durven doorzetten.

Ik eet altijd eerst mijn korstjes op, want ik weet dat het beste dan nog moet komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s