Ode aan mijn ouders

Gedicht

Nooit gedacht dat ik dit op een maandagnamiddag in de zomer zou zitten typen, tussen de reiskoffers in. De tijd is blijkbaar rijp. Ik heb je dan ook 31 jaar geen vaderdagscadeau kunnen geven. Bij deze I hope you like it. En mama jij ook natuurlijk.

 

Als je nu even niet hier bent

Maar wel daar

Kan ik je er bereiken?

Als ik erin slaag

 

We stapten hand in hand

Onze levens naast elkaar

We gleden wel eens het pad af

De arm uitgestrekt hielpen we elkaar

 

We vergaven het mekaar

Want jullie deden je uiterste best

voor te tonen

Wat Liefde wel kan zijn

 

Lang heb ik het niet mogen meemaken

7 jaar

De gedachte steeds gekoesterd

Vingers verstrengeld in elkaar

 

Wat men ook proberen wou

De liefde werd bewaard

Het goede van jullie bleef achter

Niet fysiek, wel bij elkaar

 

Hier zou altijd nu moeten zijn

De drukte van het leven zorgt dat ik wel eens vergeet

Daar duurt bij mij nooit lang

Omdat ik jullie gewoon niet vergeet

 

Bedankt dat ik van jullie heb mogen houden

Al was het maar voor even

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s