Het leven geeft wat je nodig hebt

Immense dankbaarheid – familie

 

Zoals een boom die ontworteld is. Zo voel ik me de laatste tijd. Het lukt me niet om nog luchtig te gaan typen. Het is net alsof de winter gestart is in juni. Bij het overlijden van de laatste grootouder van m’n kinderen.

Maar de winter kan ook een mooi seizoen zijn, dat heb ik vandaag mogen ervaren. De kilte in mijn hart werd zo onverwacht even weggewarmd.

We hebben sinds enkele dagen een hondje bij. Recht vanonder de mama weggeroofd. Acht weken oud en nog steeds niet continent. Wij schonen en daarna dettollen meermaals onze vloer. Een dagtaak hebben we eraan. Puppydoeken schijnen te helpen. Al stroomt het lekkerder als je het er net naast laat lopen.

Ook vandaag kwam ik weer de dierenspeciaalzaak uitgerold. En kwam er van mij een droom uit.

 

Ik zit te veel op Facebook, kijkend naar de ‘fantastische’ levens van een ander. Terwijl het mijne heel gewoon is, zelfs ‘extreem saai’ naar Facebooknormen. Via deze virtuele weg heb en hou ik ook contact met familieleden. En zijn verloren gegane banden zelfs weer aangehaald.

Zo is de nicht van mijn vader ook Facebooker, om dezelfde redenen als ik. Ze reageert altijd als ik weer iets online zwier. Vaak heb ik willen typen: ‘Spring je eens binnen, als je nog eens in Brugge bent?’ Ik heb het nooit gedaan, want ik had het lef niet.

Ik sta met mijn handen vol puppystuff als mijn hart verrukt gaat kloppen. Tzijn geen emoji’s, ze zijn het echt. Mijn tante en oom uit, het toch wel heel verre, zeker halverwege van, Nederland. ‘Dit heb ik zo nodig’ ik schiet bijna vol. Het is meer dan 20 jaar geleden. En door de Facebookposts lijken onze contacten als van gisteren.

 

Mijn woordenschat kan niet beschrijven hoe dankbaar ik me voelde en nog een hele lange tijd zal voelen. Wortels, ik heb nog een beetje wortels. Ze zijn klein, maar ze zijn er nog. En ik ben een appel, die niet zo ver gevallen is van een boom. Toch zeker niet qua schrijfgedrag (en ik vrees de bijhorende rusteloosheid).

Er zijn blijkbaar heel veel verschillende soorten bomen. Stammen, zonder stevige wortels, maar wel met veel takken en duizenden bloesems. Of stevige wortels, met een stam en takken. Maar die geen bloesems dragen. Alle bomen samen zorgen voor variatie en vormen samen een groot bos.

Het is moeilijk als je plots overgaat van stam naar wortel. Volledig de oudste van je generatie. Zoek het vanaf nu zelf maar uit.

Ik hoop echt dat ik op een dag zo’n stevige wortels mag vormen, zoals jullie zijn tante en oom.

 

Hoeveel kans bestaat er in een leven dat zoiets gebeurt? En net op het moment dat je het zo nodig hebt.

 

Advertenties

4 gedachtes over “Het leven geeft wat je nodig hebt

  1. Ik ben heel blij voor jou dat je vandaag zo’n leuke ervaring hebt meegemaakt.
    Ook ben ik benieuwd naar foto’s van de puppy! Die zal je hart ook verwarmen, ben ik zeker van. Huisdieren geven zoveel onvoorwaardelijke liefde!

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s