Fietswandelen

Honden

 

Den Duits vind ik een geweldigen mens. Tis altijd bij hem dat ik terecht kan voor de juiste marchandies.

Mijn roedel bestaat ondertussen uit twee. Eén is nogal vers vanonder de moeder geroofd en theeft geen lange poten. Zo gaan der nog aan groeien, heeft de véterinair beloofd. Twee beesten uitlaten tezamen is nogal moeilijk.

Mijn oudsten is een zeer efficiënt lopende hond. Een kilometertje op een dag, is nogal weinig. Want als ik het nalaat veel buiten te gaan doet zien muil vanalles kapot, wegens te veel resterende energie.

Den Duits bracht een staaf met een antenne erop, op de markt. Kben zeker dat hem is, want tis op zijn site dat ik dat vernuftig staaltje materiaal voor het eerst heb aanschouwd.

De ene kant van die staaf hang je aan de hond of omgekeerd (klinkt iets logischer). Het andere uiteinde hang je aan de fiets. ’t Wandelen gaat plots heel wat sneller. De onbegrijpende reacties ‘mishandelaar, luiaard, laat je hond eens fietsen en loop jij’ neem je er dankbaar bij. Grootvader zou zelf eens een windhond moeten uitlaten. Voelen hoe hij trekt van de goeste om toch maar even een sprintje 40 km/h te gaan. Doe dit maar eens te voet beste moeial…

Vandaag besloot ik te fietswandelen met beide honden. Langpoot aan de staaf, kortpoot had ik wel zin in. Maar dat neigt naar echte dierenmishandeling en dat mag niet van de wet.

Dus ons kleintje propte ik in een rugzak, die ik buiksgewijs droeg. Twee weken geleden stak ik pantoffels in de rugzak, maar verdronk het diertje nog in de vrije liters ruimte.

Nu de venijnige kop bovenduwen, de pootjes de rits openklauwend. Dat stel 39 had ze ook al niet meer nodig.

 

Het gebeurde in een vlaag van extra waakzaamheid omtrent het potige gedrag van de kleine.

 

Verwikkeld in een strijd om de dichtheid van de rugzak, rukte mijn fiets plots recht de berm in. Vermoedelijk een duif achterna. Mijn modieuze kaki pantalon over een lengte van twintig centimeter vernietigd. Schaapachtig keken de ongedeerde honden mij aan. Jachtdieren.

Het bloed stroomde me uit de knie. Hoewel dit niet hoefde, had de oudste de natuurlijke drang me schoon te willen likken.

Tijdelijk zal ik geen twee honden meer fietswandelen.

Hopelijk valt er snel (dus niet alleen bij Den Duits) een dik pak sneeuw. Ik denk aan een arrenslee. Maar mijn honden stammen uit het kletsnatte Engelse weer. Met bijhorend jasje tegen de kilte…

Er zijn zeker nog mogelijkheden om die hondenkrachten te lenigen, zonder dat er een prooidier aan te pas komt (hoewel, neen, dat was in een vorige blog een goed idee).

 

Den Duits heeft zeker nog meer geschikt koopwaar. Even nagaan of er iets bestaat om kniepijn te verhelpen. Of toch minstens om m’n bloedend ego wat te deppen.

Advertenties

Een gedachte over “Fietswandelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s