Expedition overload

Is het echt wat je vertelt? Of verzin je zomaar in het rond? Ik denk het laatste…’ Zei iemand me onlangs.

 

Ik zal niet ontkennen dat je over enige fantasie moet beschikken om iets neer te pennen. Maar momenteel is mijn leven zo absurd. Dat ik denk dat iets aan mij geduid wordt. Alleen weet ik niet over welke levensles het gaat. Haarkrabbend ben ik op zoek.

 

Sinds enkele weken vraag ik me af of het enkel mij overkomt.

 

Wil ik schilderen, kom ik net 1 m² verf te kort.

Haal ik mannelijke hulp in huis, ten einde niet geëlektrocuteerd te worden, word ik op onhandige, doch angstaanjagende wijze gepoogd verleid te worden door een ‘vriend’.

Zelfs de FOD titelt mijn nieuwe wagen als VRY-gezellensloep. Een staaltje ambtenarenhumer onder elkaar. Kan ik eigenlijk wel smaken.

Een date waarin het belang van numerlogie en spiegelingen plots de bovenhand nemen. Terwijl ik heel slecht ben in wiskunde.

En tal van andere onbenulligheden, maar die het leven hinderlijk maken.

 

Besluit ik mezelf een cadeau te doen. Een koffiezet van 25 euro, via tweedehands. Want mijn eerste exemplaar is aan een ex blijven hangen.

Het kleinood stond al 2 dagen te pochen op mn keukentafel vooraleer ik begon. Goede dingen vergen wat geduld.

Een koffielepel, schroevendraaier noch WD40 kregen een capsule in het toestel…

Tot ik brak.

 

Ik nam m’n gsm ter hand en las volgend bericht: ‘Geachte mevrouw, 48 uur geleden kocht ik bij u een Dolce Gusto. Nu blijkt dat deze is dichtgeplakt. Ik kan dit niet op prijs stellen. Hoogachtend, ik.’

 

De reactie van de verkoopster sprak boekdelen: ‘Mevrouw, ik heb er geen baat bij een koffiezet dicht te gaan kleven. Dat kan waarschijnlijk zelfs niet eens… Staat de hendel in het midden en u zal kunnen genieten.’

 

Dit voorval stemt tot nadenken.

Onder hoe veel stress moet een mens staan.

 

Dus ja, het enige  wat ik kan zeggen.

’t Is lastig op expedition overload.

 

 

Het is eigenlijk een eer dit te kunnen schrijven. Want ik merk dat ik niet de enige ben die last heeft van deze opgefokte maatschappij.

Alleen ben ik zo knullig om ermee om te gaan op mijn eigen manier. En versta ik gewoon de regels niet.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s