Blinde zien

Ofte zorg voor jezelf…

 

Ken je dan gevoel van boos zijn op jezelf omdat je een ander tot je toeliet? Dan is het toch jouw schuld dat het zo ver kon komen?

Ken je dat gevoel als je dochter uitgaat, ze zal toch een leuke tijd hebben en veilig thuiskomen? Een tegenslag kan jou immers ook overkomen.

Ken je dat gevoel van al je moed bijeen rapen en de dader te confronteren? Als ik het zeg of text dan is het er tenminste uit.

Ken je dat gevoel verbaal overbluft te worden en het gevoel krijgen dat je de schuld krijgt? ‘Wat jij zegt is niet juist’, ik heb hier het grote gelijk…

 

Ken je dat gevoel toch verder te willen discussiëren? Je wil ze tot inzicht brengen dat ze ver over je grenzen zijn gegaan? Wat een akkefietje, je hebt er zelf je aandeel in.

Ken je dat gevoel je spreekt af met enkelen op een plein in een grootstad. Na je terugkeer kom je tot de vaststelling dat al je bezittingen in die anders handen zijn. Niet nadenkend gaf je je spullen af. Je focuste meer op het feest dan op de realiteit.

Ken je dat gevoel iets van alcohol te drinken, gestaag, gespreid over enkele uren. En plots alle controle te verliezen? Het lijkt alsof uit het niets.

Ken je het gevoel wakker te worden op een hotelkamer? Je protesteert, maar men dient medicatie toe. Weer heb je het gevoel niet meer op je benen te kunnen staan. Had ik dit vandaag niet al meer???

 

Ken je het gevoel je te willen verantwoorden en roepen: ‘Zo ben ik niet, ik ben echt slechts heel gewoon, …’

Ken je het gevoel dat de meningen over je al zijn gevormd?

 

Een slechte nasmaak in je mond. Heeft m’n naïviteit te veel en te vaak vertrouwd? Wat is er aan de hand met me? Wat deed ik fout?

‘Dit mag mij niet meer overkomen’         Niemand trouwens

‘Machtsmisbruik is niets voor mij’            Macht moeten ze algemeen afschaffen

‘Zelfs blinden kunnen zien’

 

Dat ik zo verblind kon zijn, maakt me ongerust. Want ik kan anderen (mijn dochter) hier ook niet voor hoeden.

Maar wat ik nu zeker weet is dat iedereen kan zien. Ook blinden. Want het is jouw keuze om te bepalen hoe blind je eigenlijk wil zijn voor het leed van een ander.

In deze tijden zijn mensen onzichtbaar voor anderen.  Vaak sta je te roepen in het niet.

 

Ik beslis transparant te zijn naar anderen. Ken mijn fouten en mijn gaven.

Voor een ander kan ik niet praten. Enkelen zullen zelfs nooit snappen wat ik zeg.

Maar ik zal jou niet aandoen, wat ik echt zelf niet wil.

 

 

Ieder woord hier spreekt voor zich.

Dit kan iedereen overkomen. We kunnen het enkel aan de kaak stellen door erover te gaan praten. 

Respect is een basisrecht.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s